Oorlog

Zoonlief maakt me op zijn blog belachelijk, omdat ik te weinig post ! En ook nog omdat ik niet zo snugger ben op gebied van computers en zo ... Ik denk dat ik maar in een hoekje ga zitten huilen. Een mens doet al zo haar best om mee te zijn met de jeugd van tegenwoordig, en dan lachen ze je vierkant uit. 't Is van je kinderen dat je het moet hebben. Dezelfde kinderen die over je schouder meekijken als je iets aan het schrijven bent om te controleren of het wel door de beugel kan. Of na het lezen van de post van hun oren komen maken omdat je hen zogezegd vreselijk belachelijk maakt.
Ze zouden eens moeten weten hoe vreselijk ik mijn woorden wik en weeg en dan is het nog niet goed. Dus nu veeg ik er mijn voeten aan, als hij in het openbaar zit te gniffelen met mij, hou ik me ook niet meer in.

(hmm , dit is eigenlijk niet in een hoekje zitten huilen maar oorlog. Om de huisvrede te bewaren zal ik toch nog een heel klein beetje braaf zijn, af en toe ...)