Ik heb er een hekel aan, aan de omschakeling naar zomeruur. Het is altijd een week aanpassen en moe zijn. Het is wel plezant dat het 's avonds langer klaar is, dus ben ik eigenlijk niet echt helemaal tegen. Het is de verandering die ik vreselijk vind en dan nog enkel die in de lente. Je gaat dan eigenlijk een uur vroeger naar bed en raakt niet in slaap. Maar je moet ook een uur vroeger opstaan en dan ben ik helemaal nog niet wakker. Zelfs in normale omstandigheden ben ik 's morgens nauwlijks aanspreekbaar. Vraag maar aan mijn huisgenoten. Ze kunnen mijn dag volledig naar de vodden krijgen enkel en alleen door 's morgens te luiddruchtig te zijn. Gelukkig zijn de kindjes nu al wat groter! Toen ze klein waren was dat vooral in het weekend een ramp. In plaats van langer te slapen, presterden ze het om nog vroeger wakker te zijn. Kleuters kun je dan nog een uur of zo voor de TV zetten, maar voor een baby moet je opstaan.
Maar alles gaat voorbij, nu moet er bijna een bom ontploffen voor ze wakker worden. En hoe ouder ze worden, hoe moeilijker het wordt om ze voor de middag uit bed te krijgen.